>> อาจมีฝนที่หล่นมาชั่วคราว
 และเมฆขาวที่ผ่านมาเพียงชั่วคืน
 เจอกับลมก้ปลิวไป ไม่มีใครรื้อฟื้น
 ไม่ได้เป็นความยั่งยืนเสมอไป
 แต่...กับเธอที่ผ่านมาชั่วคราว
 และเรื่องราวที่เปลี่ยนไปชั่วข้ามคืน
 กับอะไรที่เป็นไป ก้ยังไม่เคยลืม
 เหมือนว่ามันเป็นส่วนนึงของหัวใจ
 
 เราไม่เคยจะรักกัน มีแต่วันที่อ่อนไหว
 ผ่านเลยไปและไม่เคยจะกลับมา...
 เป็นแค่ความประทับใจ ที่ยังคงแน่นหนา
 มีแต่..ฝน
 มีแต่..ฟ้า
 ที่เข้าใจ

 ใต้ต้นไม้ที่ไม่มีร่มเงา
 กิ่งก้านมันไม่ได้สูงสักเท่าไหร่
 แต่..รากลึกลงในดิน
 หยั่งลึกลงในใจ
 มีความหมายที่มากมาย..ตลอดมา <<

รักร้ายร้าย กับผู้ชายห่วยห่วย

 ที่เรื่องมันเศร้า..ก้เป็นเพราะเราทำตัวเอง
 มันโง่เองที่ไม่ยอมดูให้ดีก่อน
 ก่อนที่จะไปรักใคร
 แต่เรื่องนี้ เราก้ไม่แน่ใจเหมือนกัน ว่า..
 
 >> ใช่รักหรือป่าว ?? <<
 
 หรือว่าเราแค่หลงไปเท่านั้น

 ถ้าวันนั้นเราไม่โทร
 เราก้คงจะต้องโง่ต่อไป
 และมันอาจจะเจ็บมากกว่านี้ก้ได้

 เราได้คุยกับคนคนนึง
 คุยกันแล้วก้ถูกคอดี
 ค่ำวันนั้น .. มันก้โทรมาหาเรา
 วันเดียวเท่านั้น !!
 เพราะ..หลังจากวันนั้น เราเองแหละที่เป็นคนโทรไป
 คุยกันนานเหมือนกันนะ ในแต่ละวัน
 ขนาดที่เราคุยกับคนที่สุดปลื้ม สุดรัก สุดดวงใจ
 อย่าง..ซูจัง !!
 เดือน นึง ยังเท่าคุยกับมัน วันเดียวเลย
 กว่าจะรู้ตัวอีกที่ ก้เหมือนกับว่า..
 "ชอบมันไปซะแล้ว"
 ไม่รู้ว่ามันเริ่มจากตรงไหน หรือว่าตอนไหนเลย

 หลายวันผ่านไป..
 กะเอาไว้ตอนแรกว่าวันนี้จะไม่โรไปหามัน
 ดันนึกบ้าอะไรไม่รู้โทรไป
 รอบแรก..
 รอจนฝากข้อความก้ไม่รับ
 มันโทรกับมาก่อน
 มันรับแล้วถามว่า
 ใครพูด..??
 จะพูดกับใคร..??
 มันถามอย่างนั้นอยู้ 3'4 รอบ
 ก้ไม่ได้คิดอะไร นึกว่า..
 !! มันแกล้งเล่น !!
 แต่แล้วก้..
 มีผู้หญิงมาคุยแทนมัน
 พอวางสาย ก้เลย..
 โทรไปเล่าให้ กร๋อย ฟัง
 
 ค่ำวันนั้นกร๋อยออนเจอมันพอดีเลยถามมันไปว่า
 
 กร๋อย    : เมื่อเย็นเพื่อนโทรไปทำไมผู้หญิงรับ
 ไอ.. : ไม่รู้ วันนี้ยังไม่ได้คุยกันเลย
 [เท่าที่จำได้]
  

  มันตอแหล !!
 
 ไอบ้านี่ มัน..@#!~$^*_+|#@
 
  ความจริงก้คือ..
 มันน่ะ มีแฟนอยู่แล้ว
 
 แล้วสักพักใหญ่ๆแฟนมันก้โทรมาหาเรา
 คุยกวนจิตโครต แบบว่า..น่าหมั่นไส้อ่ะ
 พอดึกๆ ก้โทรมาหาอีกรอบ
 คราวนี้ค่อยดีขึ้นหน่อย
 คุยกับเค้าแล้วก้รู้สึกว่าเค้าเป็นคนน่ารักเหมือนกันนะ
 เราถามว่าจะเอาเรื่องเราหรอ ??
 เค้าก้บอกว่า ไม่ เพราะคนของเค้าเป็นคนผิดเอง
 น่ารักเหมือนกันเนอะ !!
 เราก้ขอเบอร์เอาไว้ เผื่อมีอะไรจะต้องคุยกันอีก

 สองวันต่อมา..
 มาโรงเรียน กร่อง ถามถึงไอบ้านั่น
 เนื่องจากกร่องยังไม่รู้เรื่องนี้
 เลยเล่าให้ชีฟัง
 ชีสงสยว่าจะใช่คนเดียวกันรึเปล่า
 [หมายถึงแฟนมันน่ะ]
 เลยไปถามเพื่อนอีกคนที่อยู่คนละห้อง
  >> สรุป <<
 แฟนมันน่ะ ! เป็นเพื่อนกับเพื่อนของเรา
 แล้วก้รู้จักกับกร่องด้วย
 แล้วเราก้เคยเจอกับเธอคนนั้นแล้วด้วย
 ให้ตายเถอะ!!
 คราวนี้รู้เลยที่เค้าว่ากันว่า
 >> โลกมันกลม <<
 มันเป็นยังไง
 ก้คนรู้จักกันแท้แท้ โถ่เอ้ย !!
 แทบบ้า จะใกล้ตายก้ไม่ปราน

 แต่..
 ถึงแม้มันจะทำกับเราถึงขนาดนี้
 เราก้ไม่รู้ แล้วก้ไม่เข้าใจเลยว่า
 ทำไม..ต้องเป็นอย่างนี้
 ทำไม..ยังจะคิดถึงมันอีก
 ทำไม..ยังอยากจะคุยกับมัน
 ทำไม..ยังอยากจะเจอ

 ..เรื่องทั้งหมดสรุปได้ว่า
 กรูผิดเอง !!
 ผิดมาตั้งแต่แรก
 ตั้งแต่วันนั้นที่เราเริ่มตั้นคุยกัน
 ผิดที่เราคิดไปเอง
 ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะลืมมันได้สักที

 ไม่น่าเชื่อเลยว่า..
 เวลาแค่ไม่ถึงอาทิตย์
 ซึ่งเป็นเวลาแค่เพียงสั้นๆ
 มันจะทำให้เราเป็นได้ถึงขนาดนี้
 
 ..ถึงอย่างงั้นก้เหอะ มันจะ..
 >> ไม่ใช่คนแรก แล้วก้จะไม่เป็นคนสุดท้ายด้วย <<

 แล้วก้..
 
 "ไม่ต้องลืมก้ได้..แค่อย่าไปจำมันก้พอ"

 1 ในเพื่อนผู้ให้กำลังใจได้กล่าวไว้...

p.s.